-دلم گرفته و اصلن.../ کمی /  
    ابدن
وتا ابد که بمانم پس همین.................... اصلن
وناله هم که مرا قطره ای نمی سوزد
واین غزل که پس میله ها ی ی ی ی ی  
                                             نا چارن    
                                                          باید     
                                                           از پس       
                                                           
                                                                 همین
                                                                        ازززززززززززززز



                                                                    پرنده گی
                                                                                گریختتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت
واین غزل که خودش را  -کمی شتابیده
پس از عقوبت رقصیدن  قدغن
وبنده مطلقن از شعر خویش دشوارم
ومی کشاندم و می کشد مرا حتمن
:   ولی    
     ن  

           م  
              ی

                 چ     
                    ک

                                     ی    

                                            از اوج پایمردی ها

به زعم بنده تو دیگر شدی فقط آهن

اساسن اینکه پس از یک- قدم -عقب- هر گز

  خوشت نیامده از آنچه می رسد جبرن

-ومنکه از تو واین هندوانه ممنونم
مضافن اینکه غزل راشکستی اهریمن
مضافن اینکه من از هرچه های تو سختم
وسخته یا سخنت را بگو ویا اصلن........
:من از خودم همه ی سالها عقب ماندم
وتازه همکه رسیدم هووی پیراهن...؟؟؟؟!
-وتازه همکه رسیدی به ساحل تکثیر
کنار رود درییو و شعر های خفن
ومثل کرگدنی از همیشه سرشاری
من گذشته من خ-ط-ف-ا-ص-ل-ه-تاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااامن                             از مجموعه :این تمساح هایی که از چشمانم فرو می ریزند  نشر روزگار سال 1385ص13جوادغلامرضایی